साहित्य

शाश्वत सत्य

तिम्रो आगमनले ल्याएको खुशी र मुस्कान यति छिट्टै दैवले चुँडालिदिन्छ सोचेकै थिइन, मेरो खुशी, पिडा र आँशु पनि बुझ्ने तिमीलाई म कसरी पशु भनुँ चाहे दुनियाले तिमीलाई पशु भनोस्, निस्वार्थ मायाको प्रतिमूर्ति तिमी मेरो दुःखको साथी, तिम्रो छुनुमुनु र बाल्यपन यौवनको उन्मादमा पनि  शान्त, कोमल र हृदयस्पर्शी, तिमीले म टाढा दूरदेशमा रहेको बेला कसरी चटक्कैै छोडेर गयौ शायद,  अन्तिम छट्पटाहटमा  मलाई खोज्यौ होला, आँशु बहाएर रोयौ होला मेरो प्रिय फुच्…